ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

We, ourself and us

ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡAΤΟΣ
We, ourself and us - Κεντρική Εικόνα

Πολλά χρόνια έχουν περάσει από τότε…ήμουν ακόμα φοιτητής αρχιτεκτονικής όταν ένας Γάλλος καθηγητής αρχιτεκτονικής σύνθεσης μου είπε με ευαισθησία και σημασία: «H Αθήνα είναι μια μοναδική πόλη. Περπατάς στο δρόμο και σε πνίγουν οι μυρωδιές από τα λουλούδια, αγιόκλημα, γιασεμί, νυχτολούλουδο. Οι ευρωπαϊκές πόλεις νεκρώνονται γιατί πόλη χωρίς την αίσθηση και την γλυκύτητα της μυρωδιάς είναι πόλη σε αποσύνθεση».

Μελαγχολικά γυρνώ το κέντρο της πόλης. Η μυρωδιά έντονη. Έχει όμως μεταλλαχθεί σε κακοσμίες από σκουπίδια και από την τσίκνα των κατά τα αλλά προσφιλών σουβλατζίδικων που φυτρώνουν ως μανιτάρια.

Όλα αυτά με οδηγούν σε μια σκέψη που σιγά μεταβάλλετε σε μονομανία:

Πρέπει με κάθε κόστος, με τόλμη και φαντασία, με αποφασιστικότητα και γενναιοδωρία να αναπροσαρμόσουμε τη σχέση μας με τον Ελεύθερο Δημόσιο Χώρο για να ξαναβρεί την ταυτότητα του.

  • Ο δρόμος έχει παραδοθεί στη κίνηση και στη στάθμευση αυτοκίνητων και έχει μετατραπεί σε φράγμα ανάμεσα στις απέναντι πλευρές αλλά και στις δραστηριότητες που έχουν αναπτυχθεί σε αυτές.
  • Οι πλατείες πλακοστρώθηκαν και συρρικνώθηκαν από τα όλο και περισσότερο επεκτεινόμενα τραπεζοκαθίσματα.
  • Οι ελεύθεροι Χώροι και το πράσινο (μικρές νησίδες πρασίνου, γιατί μεγάλες σπανίζουν) αποδέχονται τα σκουπίδια.

Πρέπει η εικόνα άμεσα να αντιστραφεί.

  • Ο δρόμος , όπου μπορεί να μετατραπεί σε πεζοδρόμιο και όπου επιβάλλετε η κίνηση των αυτοκίνητων να μεγαλώσουν αισθητά τα πεζοδρομία ,έτσι ώστε να ξαναγινεί χώρος επικοινωνίας ανταλλαγής, σύνδεσης των διασταυρωμένων απέναντι λειτουργιών.
  • Οι πλατειές, πόλοι και σημεία αναφοράς κάθε γειτονίας να ξαναγινούν τόποι συνάθροισης και συνάντησης ,η ταυτότητα της περιοχής.
  • Οι ελεύθεροι Χώροι να αποδοθούν στο πράσινο και την ήπια αναψυχή.

Αυτά όμως όλα δεν επαρκούν. Είναι άμεσα αναγκαίο ένα ποιοτικό σοκ.

Ας τολμήσουμε:

Να καταργηθεί η τοποθέτηση των κάδων σκουπιδιών στους δρόμους ή στα πεζοδρομία και να ενταχθούν μέσα στα κτίρια (η κάθε κατοικία ή κτίριο να μαζεύει τα σκουπίδια της).Να εξορθολογιστει ο τρόπος αποκομιδής τους.

Έτσι θα πάψουν να υπάρχουν οι εστίες ρύπανσης σε κάθε γωνία και ο δημόσιος χώρος θα ανακτήσει την λειτουργία και την σημασία του.

Δεν είναι τόσο πρωτότυπο, εφαρμόζετε σε όλες τις ευρωπαϊκές όμορφες πόλεις.

Να απαγορευτεί το κάπνισμα στους ελεύθερους δημόσιους χώρους (και να επιτραπεί στους κλειστούς ιδιωτικούς χώρους)

Οι δρόμοι, οι πλατειές και οι αλέες δεν είναι τασάκια.

Αυτό άλλωστε αποτελεί και την ελάχιστη συμβολή μας στο σεβασμό του Δημόσιου Χώρου.

Ας υιοθετήσει κάθε γειτονία τους έτσι και αλλιώς λίγους , περιορισμένους , μικρούς χώρους πράσινου και ας τους επιμελούνται , διαμορφώνουν και προστατεύουν οι κάτοικοι.

Όλα τα παραπάνω μάλλον θα σηματοδοτήσουν και θα συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση και τη διαφορετική αντιμετώπιση μας για τον κοινό μας χώρο. Ίσως συμβάλλουν σε νέα ανάπτυξη της συλλογικότητας και αναβάθμιση της κοινωνικής μας συμπεριφοράς.

Υ.Γ. Όταν θα μεγαλώσετε τα πεζοδρόμια καλό θα ήταν να μην τοποθετήσετε πλάκες τόσο ολισθηρές ,εκτός και αν γίνετε επίτηδες (έχουν εφευρεθεί και άλλα πιο σύνχρονα υλικά).

 

Σπύρος Τσαγκαράτος

Αρχιτέκτων Δρ. πολεοδόμος