ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ευρωπαϊκή Ένωση: ζωή σε λόγου μας…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ
Τα πετρέλαια, το Διεθνές «δίκαιο» και οι αιθεροβάμονες των Αθηνών - Κεντρική Εικόνα

Εγχώριοι και ξένοι «έγκυροι» υπερόπτες  «αναλυτές»  ψέγουν την βρετανική  λαική βούληση με το επιχείρημα ότι η μάζα δεν είναι ενημερωμένη και ώριμη για να αποφασίσει για τα κρίσιμα και τα μεγάλα. Όλοι αυτοί θεωρούν προφανώς ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο και καλό θα είναι να απαγορευτεί ακόμα και η σκέψη για την αλλαγή του. Βολεμένοι, όλοι αυτοί στον προσωπικό και ευημερούντα  μικρόκοσμό τους αδυνατούν να δουν αυτό που αισθάνεται βλέπει και βιώνει η «μάζα»: ο κόσμος—η ΕΕ στην προκειμένη περίπτωση-- έχει ήδη αλλάξει,  είναι ανυπόφορος για τους περισσότερους και αναζητά ένα νέο σημείο ισορροπίας.

Όλοι όσοι στέκονται στο αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος αναζητώντας τις αιτίες για την δρομολόγηση των φυγόκεντρων δυνάμεων στην ΕΕ, αγνοούν επιδεικτικά την πραγματικότητα, η οποία είναι απλούστατη και ολοφάνερη: Η γερμανική ηγεμονία στην ΕΕ εξάντλησε τα όριά της σε όλα τα επίπεδα:

Οικονομικά: το σύστημα απέτυχε καθώς δεν νοείται οι κανόνες του να εξυπηρετούν και να εξασφαλίζουν την ευημερία του ενός (Γερμανίας) σε βάρος των υπολοίπων.

Πολιτικά: οι «κανόνες» του  γερμανικού συστήματος εξουσίας, μετατρέπουν τις κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ σε κλητήρες υλοποίησης αποφάσεων που εξυπηρετούν γερμανικά συμφέροντα

Κοινωνικά: η πολιτική από-νομιμοποίηση  των φιλοευρωπαικών πολιτικών δυνάμεων από  πληθυσμούς οι οποίοι τελικά κυβερνώνται με γερμανικές οδηγίες και αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας και της φτώχειας δημιουργεί το φασιστικό θερμοκήπιο του οποίου τους καρπούς δρέπει ήδη η Ευρώπη.

Η γεωπολιτική αποτυχία

Η μέγιστη ωστόσο αποτυχία της γερμανικής ηγεσίας ήταν η αδυναμία της να εξασφαλίσει την λειτουργικότητα του ενιαίου Ευρωπαικού χώρου ενταγμένου και προσαρμοσμένου απόλυτα στις αποκαλούμενες ευρωατλαντικές (αμερικανικές κατ ουσίαν) επιλογές. Αυτή η αδυναμία (ή επιλογή) της Γερμανίας είναι που εδώ και καιρό έχει προκαλέσει την αντίδραση του αδιαμφισβήτητου ηγεμόνα του δυτικού κόσμου: των ΗΠΑ. 

Για τον έλεγχο της Ευρώπης- και κατ επέκταση του κόσμου- οι Αμερικανοί μπήκαν στον β’ παγκόσμιο πόλεμο. Είναι προφανές ότι δεν σκοπεύουν να αφήσουν ότι κέρδισαν στα χέρια της ηττημένης Γερμανίας. Στην περίπτωση, λοιπόν, που η Γερμανία δεν προσαρμοστεί, η αναδιάταξη του Ευρωπαικής Ενωσης  σε «κύκλους κρατών» με μια χαλαρή μεταξύ τους σύνδεση αλλά στενά συνδεδεμένοι υπό την αμερικανική ηγεσία στο ΝΑΤΟ, είναι το πιθανότερο σενάριο για το μέλλον…

Με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει αυτή η μετεξέλιξη; Με πολλούς, ας ευχηθούμε αναίμακτους…

Δημήτρης Μηλάκας

Δημοσιογράφος