ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Το εκρηκτικό δημοψήφισμα της Καταλονίας

ΞΕΝΟΦΩΝ Α. ΜΠΡΟΥΤΖAΚΗΣ
Το εκρηκτικό δημοψήφισμα της Καταλονίας - Κεντρική Εικόνα

Εκρηκτικές αναμένονται να είναι οι εξελίξεις σχετικά με την απόφαση της κυβέρνησης της Καταλονίας  να προχωρήσει σε ένα δημοψήφισμα το οποίο έχει ακυρωθεί εκ των προτέρων   από το ανώτατο δικαστήριο της Ισπανίας, το Συνταγματικό Δικαστήριο. Την ερχομένη Κυριακή 1 Οκτωβρίου οι πολίτες της Καταλονίας καλούνται από την κυβέρνηση τους να ψηφίσουν αν θέλουν να αποχωρήσουν από την Ισπανία και να δημιουργήσουν μια ανεξάρτητη δημοκρατία. Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι υπάρχει και το προηγούμενο άλλων αποσχηστικών δημοψηφισμάτων με ποιο πρόσφατο αυτό της Σκωτίας το 2014 αλλά και αυτό του Κεμπέκ στον Καναδά το 1995.  Ωστόσο οι ομοιότητες με αυτά τα δημοψηφίσματα σταματούν στο σημείο που αρχίζουν οι μεγάλες τους διαφορές. Το πρώτο πρόβλημα αυτής της διαδικασίες εντοπίζεται στις αμφιλεγόμενες νομικές διαδικασίες που ακολουθηθήκαν στο  νόμο περί δημοψηφίσματος στις αρχές του Σεπτεμβρίου που μας πέρασε. Εκεί η πλειοψηφία της τάσης υπέρ της απόσχισης  κατηγορείται ότι ενήργησε εκτός νομικών προθεσμιών και με κοινοβουλευτικές  μεθοδεύσεις που ουσιαστικά φίμωσαν την αντιπολίτευση. Μια αντιπολίτευση ωστόσο που αθροιστικά ξεπερνά το 50% της λαϊκής ψήφου.

Τώρα αν προσθέσουμε και μια σειρά ιδιαιτεροτήτων τα προβλήματα αυτού του δημοψηφικού εγχειρήματος μεγεθύνονται επικίνδυνα.  

Όπως  ήδη αναφέραμε το δημοψήφισμα έχει ήδη ακυρωθεί  από το Συνταγματικό δικαστηρίου της Ισπανίας με το σκεπτικό ότι οι κάλπες του δημοψηφίσματος …αγνοούνται. Κανείς εκτός από την καταλανική κυβέρνηση δεν ξέρει που βρίσκονται, με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν. Κανείς δεν γνωρίζει με ποια διαδικασία και ποιους εκλογικούς καταλόγους θα ψηφίσει, πολύ δε περισσότερο ποιος χρηματοδοτεί αυτή την εκλογική δαπάνη. Την διαδικασία  λόγω της δικαστικής απαγόρευσης δεν θα την φέρουν σε πέρας οι δημόσιοι υπάλληλοι αλλά κάποιοι εθελοντές της κυβέρνησης .

Σε όλα αυτά – που το διαφοροποιούν ριζικά από τα προαναφερθέντα δημοψηφίσματα –  να προστεθεί και ο μεταβατικός νόμος περί δημοψηφίσματος που επιτρέπει την ανακήρυξη καταλανικής δημοκρατίας, ακόμη κι αν η καταμέτρηση αναδείξει μια πλειοψηφία έστω και μιας ψήφου του «ναι» ανεξαρτήτως του  ποσοστού συμμετοχής.

Οι θιασώτες της απόσχισης που τοποθετούνται  πολιτικά – ιδεολογικά, από την άκρα αριστερά έως την συντηρητική δεξιά , αναγνωρίζουν  τα υπαρκτά προβλήματα αυτής της εκλογικής διαδικασίας, ωστόσο δηλώνουν ότι  το ισπανικό σύνταγμα δεν τους αφήνει πολλά περιθώρια. 

Εδώ το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα περίπλοκο γιατί απαιτείται τροποποίηση του Συντάγματος πράγμα που προϋποθέτει και τις ψήφους του Λαϊκού Κόμματος που δεν είναι καθόλου πρόθυμο να συμμετάσχει σε μια τέτοια εξέλιξη.  Η συζήτηση για την ανεξαρτησία είναι ένα ανοικτό θέμα για την Καταλονία και είναι ένα ζήτημα που έχει τεθεί και εκκρεμεί πάνω από ένα αιώνα. Το ζήτημα της ανεξαρτησίας αλλά και της αυτοδιάθεσης ξανάρθαν επιτακτικά στην επικαιρότητα πρόσφατα με αφορμή την οικονομική κρίση. Η πολιτική του Ραχόι που αντιμετωπίζει το θέμα με δικαστικές διώξεις εναντίον των δημάρχων που τάσσονται υπέρ της απόσχισης μόνο επιτυχής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Στην Ευρώπη αυτές οι εξελίξεις δημιουργούν έντονες ανησυχίες και δικαιολογημένα. Εκεί που  πίστευαν ότι το μεγάλο πρόβλημα της Ισπανικής οικονομικής κρίσης είναι παρελθόν έρχονται τώρα αντιμέτωποι με μια εκρηκτική κατάσταση στην Καταλονία με έντονο συναισθηματικό φορτίο ευεπίφορο στις λαϊκίστικες τάσεις της εποχής που κάνεις δεν μπορεί να υπολογίσει την κατάληξή της. 

 

 

.