ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Μεταρρυθμιστικός λαϊκισμός 

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΠΑΝΟΥ
Μεταρρυθμιστικός λαϊκισμός  - Κεντρική Εικόνα

Μεταρρύθμιση δεν ήταν οι τυφλές απολύσεις. Ούτε το μαύρο στην ΕΡΤ. Δεν είναι οι όπως-όπως ιδιωτικοποιήσεις και οι μειώσεις συντάξεων. Στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων οι οριζόντιες περικοπές παρουσιάστηκαν ως διαρθρωτικές αλλαγές, όπως σήμερα η κυβέρνηση δέχεται συγχαρητήρια για τη μεταρρυθμιστική της ορμή από τους πιστωτές λόγω της συγκρότησης του υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων που εξυπηρετεί δικά τους συμφέροντα. 

Μεταρρύθμιση είναι η αξιολόγηση στο Δημόσιο, ο εκσυγχρονισμός του κράτους, η επιτάχυνση απονομής Δικαιοσύνης, η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, η άρση της πολυνομίας, η εμπέδωση κανόνων διαφάνειας, η απλοποίηση του φορολογικού συστήματος και η αλλαγή του για να είναι δικαιότερο, η πάταξη των λαθρεμπορίων και της μεγάλης φοροδιαφυγής, η σύνδεση των ταμειακών μηχανών με το ΥΠΟΙΚ, η βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών παιδείας και υγείας, η θέσπιση ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, ο χωρισμός εκκλησίας-κράτους, το σπάσιμο των μονοπωλιακών και ολιγοπωλιακών δομών της οικονομίας, η δημιουργία ενός ελκυστικού επενδυτικού περιβάλλοντος, το ξετύλιγμα του κουβαριού της διαπλοκής και η ανεξαρτητοποίηση της πολιτικής από την οικονομική ελίτ. 

Μεταρρύθμιση ήταν το ΑΣΕΠ, τα ΚΕΠ, η Διαύγεια, ο Καλλικράτης, η απόπειρα αλλαγής του ασφαλιστικού το 2001 και θα είναι η ανεξαρτητοποίηση της γενικής γραμματείας εσόδων, εφόσον κατοχυρωθεί στ αλήθεια. 

Μεταρρύθμιση, με άλλα λόγια, είναι η καταστροφή του σκελετού του ελληνικού πελατειακού καπιταλισμού, το τέλος του παρασιτισμού και του μοντέλου που έφερε τη χρεοκοπία (εξυπηρέτηση συντεχνιών με δανεικά, ταύτιση κράτους και κόμματος, κατανάλωση χωρίς παραγωγή κοκ). 

Δεν πάμε πουθενά αν δεν λειτουργήσει το τραπεζικό σύστημα με όρους ορθολογισμού και καθαρούς κανόνες, αν δεν σταματήσει η διοίκηση να είναι εχθρός του πολίτη και δεν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα στην πολιτεία και την κοινωνία, αν δεν θεραπευτεί η θεσμική υπανάπτυξη. 

Δεν υπάρχει μέλλον αν σταδιακά δεν ανατραπεί η αναλογία ενεργού/μη ενεργού πληθυσμού γιατί δεν αντέχεται να είναι οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι περισσότεροι από τους εργαζόμενους. Δεν θα βγούμε από το τέλμα αν δεν δημιουργηθεί απασχόληση και πλούτος, αν δεν αναπροσανατολιστεί ο πρωτογενής τομέας, αν δεν υπάρξει στροφή στην καινοτομία και τις νεες τεχνολογίες. Και δεν έχει νόημα η ανάπτυξη αν δεν έχουν όλοι δωρεάν υπηρεσίες υγείας και παιδείας, όσο το δυνατόν καλύτερης ποιότητας. 

Εχουμε πολλούς κατά δήλωση μεταρρυθμιστές πολιτικούς και ελάχιστους που, όταν ανέλαβαν ευθύνη διακυβέρνησης, μετακίνησαν έστω για λίγα μέτρα ένα πετραδάκι. Το να υπερασπίζεσαι στα λόγια τις μεταρρυθμίσεις που δεν κάνεις είναι μεταρρυθμιστικός λαϊκισμός. 

Αλλο οι μεταρρυθμίσεις και άλλο η μεταρρυθμιστική ρητορεία. Αλλο η διακήρυξη ρήξεων με κατεστημένα και νοοτροπίες, άλλο η πραγματοποίησή τους. Αλλο, τελικά, η αλλαγή ύφους και κλισέ, άλλο η αλλαγή μέσα σου. 

Αγγελική Σπανού

Δημοσιογράφος