ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εκδήλωση Ιδρύματος Χανς Ζάιντελ με θέμα «Η Ευρώπη πουλάει;»

Εκδήλωση Ιδρύματος Χανς Ζάιντελ με θέμα «Η Ευρώπη πουλάει;» - Κεντρική Εικόνα

Στην εκδήλωση που διοργάνωσε σήμερα το Ίδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής και το -προσκείμενο στο Χριστιανοκoινωνικό Κόμμα της Βαυαρίας (CSU)- Ίδρυμα Χανς Ζάιντελ (Hanns-Seidel-Stiftung) στην Αθήνα, μίλησαν ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, και ο Ντάνιελ Γκέλερ, καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών της έδρας Jan Monnet του Πανεπιστημίου Πάσαου, με θέμα « Η Ευρώπη πουλάει;»

Στην ομιλία του ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Κωστής Χατζηδάκης τόνισε ότι ναι μεν η Ευρώπη «πουλάει» αλλά για τους λάθος λόγους: «για το Brexit, τα κίτρινα γιλέκα, λόγω του φόβου ενίσχυσης της Ακροδεξιάς στο Ευρωκοινοβούλιο, ως πρώην δύναμη, ως πρώην επιτυχημένο οικονομικό μοντέλο. Όμως, η Ευρώπη γηράσκει και άρα συρρικνώνεται το ασφαλιστικό της μοντέλο, αυξάνεται το μεταναστευτικό φαινόμενο, το οποίο λόγω γεωγραφίας την επηρεάζει περισσότερο από ό,τι τις ΗΠΑ και την Αυστραλία και αυξάνεται ο ευρωσκεπτικισμός» είπε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε πως «στην Ελλάδα πρέπει να προβληματίσει το ότι οι τρεις άλλες μεσογειακές χώρες ξεπέρασαν την κρίση ενώ εμείς όχι. Αυτό οφείλεται στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και τις δομές της οικονομίας μας. Το Brexit στέλνει το μήνυμα ότι η έξοδος από την Ευρώπη δεν είναι απλό πράγμα. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο ελκυστική όχι μόνο στο μυαλό αλλά να μιλήσει και στην καρδιά των πολιτών. Από γραφειοκρατικό project να μετατραπεί σε λαϊκό, όχι λαϊκιστικό».

Σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη «λανθασμένη είναι και η ελιτίστικη προσέγγισή της. Η Ευρώπη πρέπει να εστιάσει στην ελπίδα και όχι στον φόβο. Δεν μπορεί η Ευρώπη να αγνοεί τις ανησυχίες των πολιτών πια. Δεν βοηθά όταν οι κυβερνήσεις επιρρίπτουν τις ευθύνες για τα λάθη στις Βρυξέλλες, ενώ καρπώνονται τις επιτυχίες της, όπως λ.χ. το ΕΣΠΑ, το πρόγραμμα Erasmus, την κατάργηση του τέλους περιαγωγής. Αυτά είναι θέματα τα οποία όλοι μπορούν να αντιληφθούν ότι είναι θετικά και οφείλονται ακριβώς σε αυτήν την Ευρώπη», τόνισε.

Για το τι μπορεί να γίνει ώστε να βελτιωθεί η εικόνα της Ευρώπης ώστε να «πουλάει» περισσότερο, ο κ. Χατζηδάκης ανέφερε πέντε σημεία:

-Να δοθεί έμφαση στην ασφάλεια, αλλά όχι μόνο των εξωτερικών της συνόρων, ώστε να διασφαλίζεται η ελεύθερη διακίνηση εντός των συνόρων της αλλά και απέναντι στην τρομοκρατία και την καταπολέμηση του εγκλήματος.

-Να γίνει η Ευρώπη οικονομικά ανταγωνιστική δίνοντας έμφαση στην καινοτομία και την έρευνα και να δίνει ευκαιρίες στους νέους ώστε να παραμένουν στη χώρα τους και όχι όπως γίνεται στην Ελλάδα να φεύγουν. Η Ευρώπη χρειάζεται μια οικονομία που αντεπιτίθεται.

-Μια Ευρώπη που να υπερασπίζεται τις αξίες της και

-να δίνει φωνή στους πολίτες της για να μην έχουν την εντύπωση ότι αγνοούνται. Να διαπιστώσουν ότι λαμβάνεται υπόψη η γνώμη τους, ότι οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται ερήμην τους πίσω από κλειστές πόρτες και τέλος

-να εξαλειφθεί ο φόβος της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, αφού αυτή ήδη υπάρχει.

«Άλλες χώρες μετέχουν στο Σέγκεν και την ευρωζώνη και άλλες όχι. Ας το παραδεχτούμε επιτέλους. Καλό είναι όμως να μην ξεχνάμε αυτό που οραματίστηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δηλαδή μια Ελλάδα η οποία να βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης», κατέληξε ο κ. Χατζηδάκης

Από την πλευρά του ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος είπε μεταξύ άλλων πως «Ο τίτλος της εκδήλωσης είναι σκοπίμως προκλητικός και συνδέεται με το μεγάλο πρόβλημα των επικείμενων ευρωπαϊκών εκλογών, διότι όλοι συζητούν γα το ενδεχόμενο να προκύψει ανάγλυφο το πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να μεταφερθεί μετά από τις εκλογές στα θεσμικά όργανά της, όπως επίσης και τα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα τα εθνικών κρατών, διότι αλληλοτροφοδοτούνται».

«Τα τελευταία 10 χρόνια, από το ξέσπασμα της κρίσης στις δύο πλευρές του Ατλαντικού φύγαμε από την αθώα και ανυποψίαστη προσέγγιση του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, ενός γραμμικού γίγνεσθαι ότι η Ευρώπη οδηγεί από το καλό στο καλύτερο, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να γίνονται βήματα προς τα πίσω. Η Ευρώπη είχε την πεποίθηση ότι όλα όσα κατακτά έχουν οριστικότητα κάτι το οποίο ανετράπη από το 2008 και μετά», πρόσθεσε ο κ. Βενιζέλος.

«Η Ευρώπη αντελήφθη ότι ζει μέσα σε ψευδαισθήσεις, ανεδείχθησαν οι εσωτερικές ανισότητες οι οποίες υπάρχουν, και η κάθε χώρα βιώνει την ατομικότητά της σε σχέση με τις αγορές. Η Ευρώπη αντελήφθη ότι είναι κατασκευασμένη για ομαλές συνθήκες, δεν έχει πρόβλεψη για κρίσεις. Έκανε προσπάθεια να κατασκευάσει της μηχανισμούς αυτούς εκ των ενόντων, ενώ αναπτύσσεται στο εσωτερικό της μια νέα σύγκρουση, Δύσης-Ανατολής, η μεταναστευτική και προσφυγική κρίση, η οποία μετατρέπει την ευρωπαϊκή κρίση σε διπλή κρίση ταυτότητας, ευρωπαϊκής και εθνικής και μάλιστα χωρίς να υπάρχει ευρωπαϊκή η οποία όμως θεωρείται υπονομευτική της εθνικής», όπως σημείωσε.

«Η Ε.Ε. δεν μπορεί να παίξει σημαντικό διεθνή ρόλο, ενώ τα διεθνή προβλήματα εισέρχονται στο έδαφος των ευρωπαϊκών κρατών μελών, οι σχέσεις με την Ρωσία και την Κίνα δείχνουν τα συμπλέγματα, τις ενοχές και τα όρια της εξωτερικής πολιτικής. Το Brexit λειτουργεί μεν παιδαγωγικά για τις άλλες χώρες, αλλά είναι και μια δοκιμασία της Ευρώπης ως πολιτικής οντότητας», όπως συμπλήρωσε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών.

«Άρα ποιά Ευρώπη προβάλλεται, ποια Ευρώπη πουλάει ή δεν πουλάει; Η Ευρώπη της κρίσης, η Ευρώπη των εσωτερικών ανισοτήτων μεταξύ των χωρών μελών που φαίνεται να κλειδώνουν και να οριστικοποιούνται, της διαφοράς επιτοκίων, της κανονιστικής υπερρύθμισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο που δημιουργεί ίτετελεσμένες καταστάσεις για τον εθνικό νομοθέτη; Ο καθένας έχει τα δικά του προβλήματα απέναντι σε αυτά τα θέματα. Η πλατφόρμα του κ. Μακρόν έγινε πιο μινιμαλιστική και τον απασχολεί η κρίση της γαλλικής κοινωνίας, τα κίτρινα γιλέκα και η απειλή της κατάρρευσης της μεσαίας τάξης. Στην Γερμανία υπάρχει μια περίοδος κοινωνικής και πολιτικής αμηχανίας η οποία μεταφέρεται σε όλη την Ευρώπη. Όταν η πρώτη δύναμη τελεί υπό αμηχανία αυτό διαχέεται, πολλαπλασιάζεται. Οι χώρες που κατηγορούνται για παράβαση των ευρωπαϊκών αξιών πολλαπλασιάζονται», επισήμανε ο κ. Βενιζέλος.

Αναφερόμενος στην άνοδο της Ακροδεξιάς είπε ότι «Η άνοδος του λαϊκισμού και της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς είναι μόνο ελληνική υπερβολή; Kατά το Bloomerg σε χώρες στις οποίες αντιστοιχεί το 70% του παγκόσμιου ΑΕΠ είτε κυβερνώνται από αυταρχικές είτε επηρεάζονται από τέτοιες πολιτικές δυνάμεις, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και σε όλον κόσμο. Γι' αυτό λοιπόν η κρίση της φιλελεύθερης ευρωπαϊκής δημοκρατίας και τα φαινόμενα της ανελεύθερης δημοκρατίας θέτουν το ερώτημα αν μπορεί αν υπάρξει ανάπτυξη χωρίς δημοκρατία και κράτος δικαίου» για να προσθέσει ότι σήμερα πια «δημιουργείται ενός άλλου τύπου παγκόσμιος ανταγωνισμός και αυτό επηρεάζει πάρα πολύ την Ευρώπη. Γι αυτό λοιπόν η Ευρώπη, η οποία εμφανίζεται με τα στοιχεία της κρίσης ταυτότητας, της κρίσης της κοινωνικής συνοχής, του θρησκευτικού φανατισμού, η Ευρώπη που ενθαρρύνει τον αντισυστημισμό, είναι μια όψη της Ευρώπης, και αυτή πουλάει»

Το μεγάλο ερώτημα κατά τον κ. Βενιζέλο είναι εάν μπορεί να είναι δελεαστική μια τέτοια Ευρώπη «χωρίς τον συνηθισμένο τρόπο ζωής, χωρίς το ευρωπαϊκό κεκτημένο όπως το ξέραμε, χωρίς όλες τις εγγυήσεις του ευρωπαϊκού, κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου, χωρίς την πλήρη ευρωπαϊκή δημοκρατία και το πλήρες ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος που είναι σύνθεση σε μεγάλο βαθμό σοσιαλδημοκρατική».

Και κατέληξε: «Αυτό είναι στην πραγματικότητα το μεγάλο διακύβευμα των επόμενων ευρωπαϊκών εκλογών και όλα αυτά παίζουν στην Ελλάδα ένα πάρα πολύ μικρό ρόλο, διότι εδώ βιώνουμε την ελληνική εξαίρεση. Οι προτεραιότητες μας εξακολουθούν να είναι σχετικές με την έλλειψη κανονικότητας. Το μεγάλο ζήτημα για μας δεν είναι αν θα μετέχουμε στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, αλλά να μη μεγαλώσει η απόσταση που μας χωρίζει από την Ευρώπη και αυτή κινδυνεύει δυστυχώς να μεγαλώσει. Στην Ελλάδα οι ευρωεκλογές έχουν αποκτήσει χαρακτήρα αποκλειστικά εθνικό, είναι προκαταρκτικές των βουλευτικών εκλογών για να μη έχουμε ψευδαισθήσεις περί του αυτοτελούς ευρωπαϊκού τους χαρακτήρα».

Ο Ντάνιελ Γκέλερ, καθηγητής Ευρωπαϊκών σπουδών της έδρας Jan Monnet an Monnet του Πανεπιστημίου Πάσαου είπε μεταξύ άλλων ότι «στην Γερμανία αυξάνεται το ενδιαφέρον για τις ευρωεκλογές και οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων αναφέρονται σε ευρωπαϊκά θέματα σε κάθε είδους εκδηλώσεις, στις οποίες στο παρελθόν δεν το έκαναν για λόγους πολιτικής ορθότητας». Κατά την άποψή τους οι πολιτικές αντιπαραθέσεις για την Ευρώπη στην χώρα του «θα έχουν ως συνέπεια την μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στις ευρωεκλογές. Τόνισε και αυτός ότι «είναι λάθος για μικροπολιτικούς σκοπούς να δείχνουμε με το δάχτυλο τις Βρυξέλλες όταν πρόκειται για προβλήματα, ενώ τις επιτυχίες να τις πιστώνονται οι εθνικές κυβερνήσεις και να τις προβάλλουν ως δικές τους».