ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Οι τράπεζες ζητούν κατάργηση του ν. Κατσέλη μετά τη νέα συμφωνία για την προστασία α΄κατοικίας

Οι τράπεζες ζητούν κατάργηση του ν. Κατσέλη μετά τη νέα συμφωνία για την προστασία α΄κατοικίας  - Κεντρική Εικόνα

Συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις για τη διαμόρφωση του νέου πλαισίου προστασίας των αδύναμων δανειοληπτών. Μία εβδομάδα μετά τη συμφωνία τους στις προϋποθέσεις παροχής προστασίας με το διάδοχο πλαίσιο του νόμου Κατσέλη, κυβέρνηση και τράπεζες ξανακάθονται σήμερα στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.

Σύμφωνα με το Capital.gr, το μεσημέρι αναμένεται νέα συνάντηση των δύο πλευρών για να διαπραγματευθούν ζωτικά σημεία του νέου νόμου ενόψει της υποβολής του τελικού σχεδίου στους "θεσμούς" μέχρι το Σαββατοκύριακο. 

Ανάμεσα στις δύο πλευρές υπάρχουν ακόμη κρίσιμες διαφορές απόψεων. Η κυβέρνηση επιθυμεί τη λειτουργία και των δύο νόμων, του ισχύοντος 3869/2010 και του νέου, ενώ οι τράπεζες από τη μεριά τους, συζητούν για έναν και μόνο νόμο παροχής προστασίας των αδύναμων δανειοληπτών μετά την 28η Φεβρουαρίου και την λήξη της παράτασης του νόμου Κατσέλη. 

Το "αγκάθι" στην ασυμφωνία των δύο πλευρών έγκειται στις 160.000 εκκρεμείς υποθέσεις του νόμου Κατσέλη, για τις οποίες οι τράπεζες ζητούν να υπαχθούν στη διαδικασία που θα ισχύσει εφεξής. Οι συγκεκριμένες υποθέσεις δεν έχουν οριστική δικαστική απόφαση και τουλάχιστον 20.000 από αυτές υποβλήθηκαν στο διάστημα κοντά στη λήξη και κατά την παράταση του νόμου Κατσέλη, με στόχο να επωφεληθούν μιας μακράς περιόδου ασυλίας μέχρι την εκδίκασή τους. 

Η κυβέρνηση θέλει οι υποθέσεις αυτές να διευθετηθούν με βάση τα ισχύοντα του νόμου Κατσέλη, ενώ οι τράπεζες ζητούν το διάδοχο πλαίσιο προστασίας που θα ψηφιστεί να ισχύσει συνολικά για νέους αιτούντες και για παλαιούς, οι οποίοι δεν έχουν στα χέρια τους οριστική δικαστική απόφαση.

Δηλαδή, ζητούν και για τις εκκρεμείς υποθέσεις να εφαρμοστεί η διαδικασία των κριτηρίων της ηλεκτρονικής πλατφόρμας που θα αξιολογεί την επιλεξιμότητα των δικαιούχων προστασίας, αλλά και επιδότησης για την αποπληρωμή των οφειλών τους όπως αυτές θα ρυθμιστούν.

Κρίσιμο σημείο για τις τράπεζες είναι επίσης να υπάρξουν ασφαλιστικές δικλίδες για το ότι η αίτηση ένταξης σε καθεστώς προστασίας δεν θα χρησιμοποιείται καταχρηστικά και δεν θα αποτελεί παρελκυστική τακτική για τη ματαίωση πλειστηριασμών.

Οι τράπεζες έχουν ήδη επισημάνει στην κυβέρνηση ότι πολύ συχνά η αίτηση για υπαγωγή σε καθεστώς προστασίας υποβάλλεται την παραμονή προγραμματισμένου πλειστηριασμού και οδηγεί στη ματαίωσή του, γεγονός ενδεικτικό του ότι πρόκειται για κατάχρηση του προστατευτικού πλαισίου του νόμου από στρατηγικούς κακοπληρωτές.

Πέραν των ανωτέρω, ωστόσο, οι τράπεζες θέτουν και ζήτημα συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος για την ισχύ του διάδοχου νόμου Κατσέλη. Πρόκειται για αίτημα που μπαίνει για πρώτη φορά εμφατικά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με την κυβέρνηση, αντανακλώντας τη βασική ένσταση του SSM σε ένα νέο πλαίσιο προστασίας δανειοληπτών.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι τράπεζες ζητούν το νέο πλαίσιο προστασίας που θα ψηφιστεί να έχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια και μάλιστα βραχεία. Ως εύλογη θεωρείται διάρκεια ενός έτους, με το πλαίσιο προστασίας να συνεχίσει μετά να ισχύει μόνο για αυστηρά συγκεκριμένες περιπτώσεις (π.χ. ανέργων ή ανθρώπων με προβλήματα υγείας) και με άλλες, αυστηρές προϋποθέσεις. 

Το ζητούμενο των τραπεζών για συγκεκριμένα χρονικά όρια εφαρμογής ενός "large" προστατευτικού πλαισίου όπως αυτό συμφωνήθηκε την περασμένη εβδομάδα (αντικειμενική αξία πρώτης κατοικίας έως 250.000 ευρώ, δανεισμός με εξασφάλιση την πρώτη κατοικία έως 130.000 ευρώ και ύψος ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος έως 36.000 ευρώ για τρία παιδιά), βασίζεται στη λογική με την οποία παρέχεται  καθεστώς προστασίας. Πρόκειται για την κάλυψη εκτάκτων συνθηκών και όχι για την εγκαθίδρυση συνθηκών μονιμότητας, όπως αυτές που καθιέρωσε επί οκταετία ο νόμος Κατσέλη. 

Πέραν αυτού, όμως, οι τράπεζες θέτουν και τον κίνδυνο για την ενυπόθηκη πίστη από ένα αόριστο ή εκτενές χρονικά πλαίσιο προστασίας. Συγκεκριμένα, επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε χρονική ασάφεια του νέου νόμου θα έχει ως αποτέλεσμα να μπλοκάρει τις νέες χορηγήσεις στεγαστικής πίστης, αφού οι τράπεζες δεν θα χορηγούν νέα δάνεια, φοβούμενες την προοπτική αυτά να μεγαλώσουν τη "δεξαμενή" των δανείων σε καθεστώς προστασίας.